เลี้ยวซ้ายออกจากวัดซำเปากง จะมีทางรถไฟเป็นสะพานลอยข้ามถนน เลยจากตรงนี้ไปนิดเดียวจะเป็นทางเข้าตลาดบ้านใหม่

ตลาดแห่งนี้เดิมเคยเป็นย่านการค้าที่สำคัญในสมัยก่อน แต่ก็เหมือนตลาดริมน้ำแทบทุกที่ที่ต่างก็เงียบเหงาซบเซาลงไปมาก สำหรับชุมชนตลาดบ้านใหม่ก็ได้ช่วยกันอนุรักษ์บรรยากาศเก่า ๆ เอาไว้ด้วยการออกร้านขายของกันในช่วงวันหยุดเสาร์ - อาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ สำหรับนักท่องเที่ยวจะได้แวะมาเดินชมบรรยากาศย้อนยุคกันได้ที่นี่

ในรูปอาจจะดูเงียบหน่อยเพราะเป็นช่วงวันธรรมดา

ที่ตลาดบ้านใหม่ยังมีร้านอาหารระดับหมึกแดงชวนชิมอยู่ ชื่อร้าน " ป้าหนู " ถ้าเดินเข้าตลาดมาก็เดินตรงมาทางริมแม่น้ำเลย

บริเวณที่นั่งทานข้าวกันจะอยู่ติดกับริมน้ำ บรรยากาศใช้ได้เลยทีเดียว

หรืออาจจะเดินเที่ยวแล้วก็แวะอุดหนุนก๋วยเตี๋ยวของชาวบ้านที่มีอยู่หลายร้านก็ได้

ทางเข้าตลาดแรกจะจอดรถไม่ค่อยสะดวกนัก เพราะต้องจอดกันริมถนนแล้วก็มีที่ไม่มากนัก แต่เลยมาอีกนิดเดียว ตรงช่วงโค้งของถนนจะมีลานจอดรถอยู่อีกที่หนึ่งเป็นลานดินลูกรัง

จากลานจอดก็เดินข้ามถนนมาเข้าตลาดตรงด้านข้างของศาลเจ้าได้อีกทางหนึ่ง

เลยจากตลาดบ้านใหม่มานิดเดียว เรียกว่าเดินจากตลาดมาได้เลยก็จะมาถึง วัดจีนประชาสโมสร หรือ วัดเล่งฮกยี่

วัดนี้เป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างโดยเจ้าอาวาสองค์แรกของวัดเล่งเน่ยยี่ หรือวัดมังกรกมลาวาสที่เรารู้จักกันดี ก็เรียกได้ว่าวัดนี้เป็นวัดสาขาของวัดเล่งเน่ยยี่ เพราะงั้นถ้าเข้าไปเดินชมในวัดจะเห็นว่ารูปแบบของวัดที่นี่จะคล้ายคลึงกับที่วัดเล่งเน่ยยี่มาก

ส่วนชื่อวัดจีนประชาสโมสร ก็เป็นชื่อที่ได้รับพระราชทานจากรัชกาลที่ 5 ในคราวที่เสด็จประพาสจังหวัดฉะเชิงเทรา และได้เสด็จฯ มาที่วัดแห่งนี้

เข้าประตูมาด้านใน สองข้างจะเป็นรูปท้าวจตุโลกบาลหรือเทวดาประจำทิศทั้งสี่ ทำไว้รูปร่างใหญ่โตน่ากลัวดี

พระประธานที่นี่จะเป็นพระพุทธรูปทำด้วยกระดาษ ที่นำเข้ามาจากเมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ในช่วงที่เริ่มสร้างวัดเมื่อร้อยกว่าปีก่อน

เล่ากันว่าเหตุที่เมืองจีนคิดทำ พระกระดาษ ขึ้นมา เป็นเพราะในสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้ทรงเกรงว่าประชาชนจะลุกฮือขึ้นต่อต้านพระองค์ ก็เลยริบบรรดาโลหะทั้งหลายที่มีไม่ให้เอาไปสร้างอาวุธได้ ไม่เว้นแม้แต่จอบเสียมที่ใช้งานกัน ชาวบ้านที่จะสร้างพระพุทธรูปก็เลยต้องหาวัสดุอย่างอื่นมาใช้ในการสร้างแทน จนเกิดเป็นพระพุทธรูปกระดาษขึ้น

เข้ามาดูกันใกล้ๆ

บรรดารูปพระอรหัตถ์ 18 องค์ที่อยู่ข้างพระประธานก็ทำด้วยกระดาษเหมือนกัน

ในวัดยังมีระฆังใบใหญ่หนักถึง 1.5 ตัน ที่สร้างขึ้นเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงเจริญพระชนมายุครบ 6 ครบ

รอบระฆังจะบรรจุพระสูตรสองสูตรคือ มหาปรัชญาปรมิตาสูตร และมหากรุณาธารณีสูตร คติคงจะให้เหมือนกับว่าเมื่อตีระฆังครั้งหนึ่งก็เท่ากับได้สวดพระสูตรทั้งสองนี้ คล้าย ๆ กับที่ทิเบตก็มีกงล้อบทสวด ที่พอหมุนครบรอบก็เท่ากับได้สวดไปหนึ่งจบ

นี่ก็เรียกว่าเที่ยวกันย่านตลาดบ้านใหม่กันทั่วถึงดีแล้ว เดี๋ยวจะไปพาต่อกันที่ อ.บางคล้า ที่อยู่ออกไปไม่ไกล

ทางไปนี่ต้องไปข้ามสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกงกันก่อน จะย้อนกลับมาทางเดิมที่ผ่านมาทางย่านตลาดก็ได้ ถนนอาจจะเป็นวันเวย์ แต่ก็ขับไม่ยากอะไรนัก พอทะลุมาถึงฝั่งตรงข้ามกับ สภ.อ.ฉะเชิงเทราแล้วก็เลี้ยวซ้าย แล้วก็เลี้ยวซ้ายขึ้นสะพานอีกที

แต่ถ้ากลัวหลงเอาแบบวิ่งง่าย ๆ ก็ให้ใช้เส้นที่เลียบทางรถไฟ พอมาถึงสะพานทางรถไฟอย่างที่เห็นในรูปก็เลี้ยวเข้ามาเลย

ถนนจะวิ่งเลียบทางรถไฟมาเรื่อย ๆ จนเลยสถานีแปดริ้วมาสุดทางก็โค้งซ้ายออกมา

พอออกมาที่ถนนใหญ่ ที่เห็นแบงก์ไทยพาณิชย์อยู่ฝั่งตรงข้าม ตรงนี้ก็เลี้ยวซ้ายแล้วก็รีบเบี่ยงขวาขึ้นสะพาน (สะพานจะอยู่กระชั้นมาก เพราะงั้นต้องรอให้รถทางตรงว่างสักหน่อย)

ตรงมาเรื่อยราว 3 กม. กว่าๆ ก็มาเลี้ยวซ้ายที่แยก ไปตามเส้นไป อ.พนมสารคาม

วิ่งมาจนถึง กม. 17 ก็จะมีทางแยกซ้ายเข้ามาที่ อ.บางคล้า

ตรงเข้ามาจนสุดทางถึงตัวอำเภอก็เลี้ยวซ้ายไปไม่ไกลก็จะถึง วัดโพธิ์บางคล้า ที่วัดนี้ต้องมาดู ค้างคาวแม่ไก่ ที่เกาะกันอยู่ตามต้นไม้ในวัด แต่ละต้นนี่ห้อยหัวนอนกันเต็มไปหมด เห็นหลวงพี่ที่วัดบอกว่าพอช่วงพลบค่ำค้างคาวก็จะบินออกไปหากินกันเป็นสายไปเลยทีเดียว

ค้างคาวแม่ไก่ จัดเป็นค้างคาวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก หน้าตาจะคล้ายกับสุนัขจิ้งจอก อย่างที่ฝรั่งจะเรียกค้างคาวชนิดนี้ว่า Flying Fox ที่น่าแปลกคือค้างคาวไม่ยักเห็นไปเกาะนอนที่ต้นไม้อื่นนอกจากต้นไม้ในเขตวัด คงจะรู้ว่าที่นี่ปลอดภัยที่สุดแล้ว ถ้าถามคนเฒ่าคนแก่ก็บอกว่าเกิดมาก็เห็นค้างคาวอยู่ที่วัดนี้แล้ว

เลี้ยวซ้ายออกจากวัดแล้วก็ตรงตามทางไปเรื่อย ๆ จนเจอป้ายให้เลี้ยวซ้ายไปยังพระสถูปเจดีย์ ก็ให้เลี้ยวซ้ายตรงนั้นเลยไม่ต้องขึ้นสะพานไป

พระสถูปเจดีย์ นี้พระเจ้าตากสินได้โปรดฯ ให้สร้างขึ้นบริเวณนี้เพื่อเป็นอนุสรณ์ในชัยชนะต่อพม่าข้าศึก ในช่วงที่เดินทัพผ่านฉะเชิงเทรา เพื่อต่อไปยัง ชลบุรี ระยอง และจันทบุรี สำหรับจะรวบรวมไพร่พลกลับมาสู้กับพม่า

แต่สถูปเจดีย์ที่เห็นจะเป็นของใหม่ที่สร้างขึ้นแทนของเดิมที่ถูกกระแสน้ำเซาะพังไปเมื่อปี 2543

พอสร้างสถูปเจดีย์ขึ้นใหม่ก็เลยปรับปรุงภูมิทัศน์ขึ้นใหม่ให้สวยงามริมแม่น้ำบางปะกง

ติดกันกับบริเวณสถูปเจดีย์ จะมีร้านอาหารชื่อ " ร่มไม้ - สายธาร "

บรรยากาศร้านอยู่ติดน้ำ อาจจะแวะทานมื้อเย็นที่นี่ก็ได้ เป็นร้านเด่นของย่านบางคล้าที่ได้ชิมแล้วรสชาติใช้ได้

มาถึงบางคล้าแล้ว พลาดไม่ได้ที่จะต้องแวะร้านขายขนมเปี๊ยะ " ตั้งเซ่งจั้ว " กันก่อนกลับ ร้านนี้เป็นร้านดังของบางคล้าที่ทำร้านขนมมาตั้งแต่รุ่นก๋งจนปัจจุบันตกทอดมาจนถึงรุ่นที่ 3 แล้ว และถึงจะมีร้านอยู่ในตัวอำเภอถึง 2 ร้าน แต่ร้านที่อยากให้แวะมานี่อยู่ที่ริมถนนสาย 314 ระหว่าง กม. 13/14 ที่ต้องขับรถผ่านตอนขากลับพอดี

ออกจาก อ.บางคล้า แล้วมาเลี้ยวขวาเข้าสาย 314 ย้อนมาตามเส้นทางเดิม ก่อนถึงร้านจะมีป้ายบอกเอาไว้ชัดเจน

นี่แหละ ร้านตั้งเซ่งจั้ว ร้านใหม่ รูปทรงจะเป็นร้านแบบจีนประยุกต์ ข้างในก็ตกแต่งไว้อย่างสวยงาม ที่มีการจำลองเอาร้านดั้งเดิมไว้ด้วยผสมผสานกับบรรยากาศเข้าสมัย ติดแอร์เย็นสบาย และอีกไม่นานจะมีส่วนสำหรับให้แวะพักนั่งจิบชาแกล้มขนมเปี๊ยะกันได้ด้วย

เดินชมร้านสวย ๆ กันแล้วอยากรู้ว่าขนมจะอร่อยไหม เขาก็มีไว้ให้ชิมพร้อมกับน้ำชาร้อน ๆ ให้ล้างปากอีกด้วย

รู้จัก " ตั้งเซ่งจั้ว " ให้มากขึ้นกับ หนังสือพิมพ์มติชน นิตยสารผู้จัดการ

ได้เวลาหอบหิ้วขนมเปี๊ยะกลับไปชิมกันต่อที่บ้านแล้ว

เส้นทางขากลับก็ย้อนกลับมาทางเดิม คือใช้ถนนสาย 314 วิ่งตรงอย่างเดียวมาจนสุดทาง แล้วก็มาเลี้ยวซ้ายตามป้าย " อ.บางปะกง " จนถึงมอเตอร์เวย์ ก็เลี้ยวซ้ายตามป้าย " กรุงเทพ " ไป ระหว่างทางจะ