พิพิธภัณฑ์ล้านของเล่น อยู่ที่ตัวจังหวัดอยุธยา บนถนนอู่ทองที่เป็นถนนรอบเกาะเมือง เรียกว่าถึงใครไม่คุ้นถนนหนทางก็รับรองว่าหาเจอได้ไม่ยาก อยุธยาอยู่ใกล้กรุงเทพฯ นิดเดียว แถมยังมีที่เที่ยวน่าสนใจอย่างอื่นกันอีกเพียบ เพราะงั้นวันหยุดไหนที่ว่างก็อย่าลืมหาเวลามาเที่ยวที่นี่กัน

ส่วนบรรยากาศเป็นยังไงบ้างก็ลองตามไปดูกัน

ชื่อเต็ม ๆ ของที่นี่คือ พิพิธภัณฑ์ล้านของเล่นเกริกยุ้นพันธ์ ที่ตั้งตามชื่อ รศ.เกริก ยุ้นพันธ์ เจ้าของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ที่ถือว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ของเล่นแห่งแรกของเมืองไทย

ใครอยากมาเที่ยว เขาเปิดให้เข้าชมกันได้ทุกวัน (เว้นวันจันทร์วันเดียว) ตั้งแต่ 9 โมงเช้า ถึง 4 โมงเย็น

แต่ถ้าเป็นวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ที่มีคนมากันเรื่อย ๆ เขาก็จะยืดเวลาปิดออกไป เรียกว่าถึงจะเลย 4 โมงเย็นไปแล้ว ตราบใดที่ยังไม่งับประตูเหล็กข้างหน้า ก็เลี้ยวเข้ามาชมกันได้

พิพิธภัณฑ์เพิ่งเปิดให้ชมกันเมื่อตุลาคม 2551 นี่เอง แต่ของเล่นที่จะได้ไปดูกันเนี่ย อาจารย์ท่านค่อย ๆ เก็บสะสมเพิ่มเติมมาเรื่อยนานกว่า 20 ปีแล้ว

ตัวอาคารจะเป็นอาคาร 2 ชั้นสีขาว ตัดด้วยสีฟ้าสดใส ออกแบบให้สูงโปร่ง เปิดช่องให้ลมพัดผ่านได้สะดวกผ่านบานหน้าต่างสูง

ข้างในก็เลยเย็นสบาย แบบที่ไม่ต้องเปลืองไฟติดแอร์ เรียกว่าเป็น Green Museum ได้เลยนะเนี่ย

ตั้งแต่เริ่มก้าวเข้ามาในบริเวณพิพิธภัณฑ์ก็ชักสนุกแล้ว เพราะมีลูกแก้วประดับไว้ตามทางเดินเต็มไปหมด

เข้ามาซื้อบัตรเข้าชมได้ด้านใน

ค่าบัตร ผู้ใหญ่ 50 บาท เด็ก 20 บาท ถูกมากเทียบกับเงินลงทุนที่ใช้สร้างที่นี่กว่า 10 ล้านบาท

ได้บัตรแล้ว เข้าไปข้างในกันต่อ

เข้ามาถึงก็จะเจอ ทีมม้าโยกมาตั้งแถวรอต้อนรับ

มีของเล่นสังกะสีอย่างนี้อีกหลายแบบ

ที่ชั้นล่าง ส่วนใหญ่จะเป็นพวกโบราณวัตถุหลายแบบหลายประเภท

กับมีร้านขายของที่ระลึกสวย ๆ อย่างนี้อยู่

แต่เดี๋ยวค่อยย้อนมาดู มาปุ๊บก็ชวนให้ขึ้นข้างบนก่อนเลย ก็ของเล่นอยู่ข้างบนไง และขอบอกว่าเพียบบบบ

ขึ้นมาก็เจอกับเจ้าหนูอะตอมยืนเบ่งกล้าม

แต่ดูท่าจะสู้รุ่นใหญ่อย่างน้าซุปเปอร์แมนไม่ได้

เหล่ายอดมนุษย์อุลตร้าแมนก็มา

แต่ว่าก็ว่าเถอะ เดี๋ยวนี้ยอดมนุษย์ทั้งหลายท่าจะถูก "กล้องวงจรปิด" แย่งงานแถมยึดตำแหน่ง "ผู้พิทักษ์โลก" ไปซะแล้ว

ไปเล่นกันดีกว่า....

แถว ๆ นั้นเขาจะเอาของเล่นเป็นพวกเครื่องดนตรีง่าย ๆ ให้เด็ก ๆ ได้เล่นกัน ผู้ใหญ่จะแอบเนียนไปเล่นด้วยก็ไม่มีใครว่าอะไร

แต่อย่ามัวเล่นเพลิน มีของเล่นรอให้ไปเกาะตู้ดูกันอีกเยอะ

พระเอกเด่นเลยคงเป็นพวกของเล่นสังกะสี

ที่เดี๋ยวนี้กลับมาฮิต แล้วก็มีขายตามตลาดโบราณย้อนยุคที่เราชอบไปเที่ยวกัน

มาดูกันว่ารุ่นเก๋า ๆ เขามีอะไรเล่นกันบ้าง อย่างอันนี้เป็นรถแข่งหน้าตาป้อม ๆ

สาวแวนซ์ซิ่งมอเตอร์ไซค์ไม่ยักใส่หมวกกันน็อค

ระวังให้ดี!! เดี๋ยวตำรวจจับ

คันนี้เปิดหวอที คงดังลั่นถนนพิลึก

หุ่นยนต์สารพัดแบบยืนกันเรียงราย

ใครชอบเครื่องบินบ้าง

ปู้น ปู้น ฉึกฉัก ฉึกฉัก รถไฟมาแล้ว

ที่นี่เป็นคลังแสงด้วยเหรอ !!! ดูซิมีปืนอานุภาพร้ายแรง "ปืนอวกาศ"

เด็กผู้ชายคงไม่แคล้วชอบของเล่นพวกรถยนต์ โตขึ้นมาเลยชอบไปเดินงานมอเตอร์โชว์กันเป็นแถว

เอ๊ะ หรือที่ไปเนี่ยไปเดินดูอย่างอื่น ???

ส่วนเด็กผู้หญิงจะชอบอะไรที่หวาน ๆ หน่อย ก็ต้องมาตรงนี้เลย

Hello Kitty ที่ยังยืดหยัดได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบัน และคงถึงอนาคตต่อ ๆ ไปอีกยาวนาน

นี่น่าจะเป็นตุ๊กตาในชุดแต่งตัวประจำถิ่น

เป็นความรู้อย่างหนึ่งคนที่สะสมของเล่นอย่างนี้จะค่อย ๆ ได้ซึมซับ

บ้างก็สร้างฝัน......ว่าวันหนึ่งจะได้แต่งชุดอย่างนี้บ้าง

ตรงนี้เป็นของร่วมสมัยขึ้นมาหน่อย

สารภาพมาซะดี ๆ ใครเคยเอากรรไกรค่อย ๆ คีบเงินออกจากกระปุกออมสินบ้าง

หลายคนที่โตกันมาได้ทุกวันนี้ ก็เพราะนมกระป๋องอย่างนี้ล่ะ

อันนี้น่าจะเป็นขวดใส่น้ำหอม ที่ถ้าไขลานใต้ขวด เราก็จะได้ดูคู่เต้นรำคลอด้วยเสียงเพลงกุ๊งกิ๊งจากหีบเสียงเล็ก ๆ ใต้ขวด ดูกันเพลินเลยทีเดียว

ที่ผนังยังมีภาพวาดสวย ๆ ให้ใช้เป็นฉากหลังสำหรับถ่ายรูปกัน

ต้องเล่ากันหน่อยว่าภาพวาดอย่างนี้นี่ล่ะ ที่เป็นต้นกำเนิดของพิพิธภัณฑ์ของเล่นดี ๆ ที่เรากำลังมาเที่ยวกันอยู่

ฟังแล้วอาจจะสงสัย เอ๊ะยังไงกัน

ก็ด้วยเหตุเพราะ อ.เกริก ได้รับรางวัล Noma จากผลงานหนังสือภาพเด็ก ชื่อ "ชาวนาไทย" แล้วก็เลยต้องเดินทางไปรับรางวัลที่ประเทศญี่ปุ่น

ที่นั่นอาจารย์ได้มีโอกาสไปชมพิพิธภัณฑ์หลายแห่งของญี่ปุ่น รวมทั้งพิพิธภัณฑ์คีตาฮารา (Kitahara Tin Toy Museum)

เห็นชื่อภาษาอังกฤษก็คงรู้ว่านั่นเป็นพิพิธภัณฑ์ของเล่นสังกะสีนี่เอง แล้วก็เลยเป็นแรงบันดาลใจให้อาจารย์จริงจังกับงานสะสมของเล่นที่เคยทำอยู่ เพื่อหวังว่าวันหนึ่งข้างหน้าเมืองไทยเราจะมีพิพิธภัณฑ์ดี ๆ อย่างนั้นบ้าง

20 กว่าปีผ่านไป เราก็ได้มายืนอยู่ท่ามกลางความฝัน ที่ก่อรูปก่อร่างเป็นความจริงขึ้นมาแล้ว

ลงไปชมชั้นล่างกันบ้าง

ชั้นนี้จะมีของเก่าแก่โบราณหลายอย่างเลย

หยอดแล้วหมุน แล้วมาลุ้นกันว่าจะได้อะไร

ภาพถ่ายโบราณ ที่จะได้เห็นแฟชั่นของเจ้านายผู้หญิง ที่หันมาไว้พระเกศายาว

เถาปิ่นโตกับสีสันลวดลายหวาน ๆ กับยุคที่ชีวิตไม่มีถุงพลาสติกและกล่องโฟมมาเกี่ยวข้อง

เด็ก ๆ มาเห็นอาจเรียกว่าคอมพิวเตอร์โบราณ แต่ที่จริงคือเครื่องพิมพ์ดีด ที่เดี๋ยวนี้แม้แต่รุ่นปัจจุบันก็ยังหาดูไม่ค่อยได้แล้ว

มาดูปกนิยายสมัยก่อนกัน

ตู้นี้มีพวกเครื่องเคลือบ

เคยได้ยินมาว่ายุคแรก ๆ ต้องส่งแบบไปทำที่เมืองจีน ลายเทพพนมแบบไทย ๆ ก็เลยหน้าตาคล้ายอาตี๋ไปซะ

ใครแวะมาเที่ยวก็ช่วยกันตรวจพิสูจน์หน่อยว่า ใบนี้ เทพพนม เมด อิน ไชน่า รึเปล่า??

ข้าวของที่ทำจากงาช้าง

ตราประทับประจำตัว ที่ทำด้วยงาช้าง

เครื่องแก้วสีสวย ที่สมัยก่อนคงเป็นเครื่องใช้ไฮโซมาก ๆ

และภาพวาดสีสันสดใส ฝีมือ อ.เกริก

ที่ถ้าถูกใจกันล่ะก็ แวะไปที่ห้องขายของที่ระลึกได้

มีทั้งสมุดบันทึก หนังสือภาพ ถุงผ้า ลวดลายน่ารัก ๆ

การ์ดสวย ๆ ราคาแค่ 5 บาทเท่านั้น

แก้วเครื่องดื่มอย่างนี้ก็มี

บรรยากาศในร้านแต่งไว้น่าเดินทีเดียว

พิพิธภัณฑ์ของเล่น จะไม่มีของเล่นขายเป็นของที่ระลึกได้ยังไง

มีลูกแก้วอย่างนี้

และแน่นอนว่าต้องมีของเล่นสังกะสี

มาเที่ยวพิพิธภัณฑ์ที่นี่น่าจะเผื่อเวลาไว้มากหน่อย เพราะมีของให้ค่อย ๆ ดูค่อย ๆ ชมเยอะมาก ยิ่งใครชอบของพวกนี้ อยู่ที่นี่กันได้ครึ่งค่อนวันเลยทีเดียว

แต่ถ้าเดินดูแล้วชักเมื่อย จะนั่งแปะลงกับพื้นก็ไม่มีใครว่า หรือจะมานั่งเล่นพักขาด้านนอกก็มีเก้าอี้จัดกันไว้ให้

ม้าโยกข้างในพิพิธภัณฑ์จะห้ามเล่น เพราะว่าเก่ามากแล้ว

แต่ถ้าใครสนใจ ข้างนอกก็มีม้าสวย ๆ ให้ขี่ถ่ายรูปเล่นแทน

เดินจนเหนื่อยชักหิว ไม่ต้องวุ่นวายหาที่กินที่ไหน

อาคารด้านหน้าจะมีส่วนของร้านอาหารสะอาดสะอ้านน่านั่ง

แถมราคาก็สบายกระเป๋า

แล้วอย่าลืมเก็บขวดน้ำดื่มของที่นี่กลับไปเป็นที่ระลึกด้วย