เล่าเกริ่น ๆ กันเสียยาว เดี๋ยวพาไปเดินชมในตัวตลาดกันว่ามีอะไรบ้าง

จากตรงโรงเรียนวัดลาดชะโด จะมีทางเดินยกพื้นเข้าไปที่ตลาด

เดินเข้าไปปุ๊บก็จะเจอร้านก๋วยจั๋บ ที่ติดป้ายให้เห็นกันตั้งแต่ลงรถมาแล้ว

ยังไม่มีโอกาสได้ชิม แต่เจ้าของร้านอัธยาศัยน่ารัก ดูแลเชื้อเชิญลูกค้าเป็นอย่างดี และที่น่ารักกว่านั้นคือภาพคุณลูกที่มาลงไม้ลงมือช่วยงาน แทนที่จะเอาเวลาว่างวันหยุดหมกตัวอยู่ในร้านเกมส์

เคยแต่เดินซุปเปอร์มาร์เก็ต มาลองซื้อของจากร้านชำบรรยากาศเดิม ๆ แบบนี้กันหน่อยไหม

ก่อนออกจากบ้าน ลองค้นในครัวดู กำลังขาดพริก ขาดเกลือ หอมแดง พริกไทย อะไรก็มาช่วยอุดหนุนกัน

เดินต่อเข้ามาอีกนิด

โซนนี้จะเน้นพวกกับข้าว และผลไม้

เลยต่อเข้ามาอีกหน่อยจะเป็น สี่แยกกลางตลาด มีทางให้เลือกเดินไปหลายทาง ตรงก็ได้ ซ้ายก็มี ขวาก็ดี

ชวนเลี้ยวมาทางซ้ายมือก่อน เพราะด้านนี้จะมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านให้มาชมกัน

เดินมาถึงด้านหน้ามีสาธิตการทำจักสานกันอยู่

ภาพถ่ายบรรยากาศของลาดชะโดในอดีต

เห็นเรือจอดเรียงกันแน่น จะว่าไปก็ดูไม่ต่างจากช่องจอดมอเตอร์ไซค์สมัยนี้เหมือนกัน เรียงเป็นตับแบบนี้เลย

ด้านในมีตู้แสดงปลาน้ำจืดหลายต่อหลายพันธุ์

ที่แน่ ๆ ต้องมี ปลาชะโด ที่ว่ากันว่ามีอยู่ชุกชุมในแถบนี้จนเป็นที่มาของชื่อชุมชน บ้านลาดชะโด

นี่ไงหน้าตาของปลาชะโด

อีกฟากก็มีเรือไม้จำลองโชว์กันอยู่ ถูกอกถูกใจยังไงในตลาดยังมีวางขายกันด้วย

ด้านในมีบริการห้องน้ำกันอยู่ด้วย มีอยู่ห้องเดียวแต่ตรงนี้เป็นส้วมชักโครก ผู้ใหญ่ใช้กันสะดวก

เลี้ยวมาทางฝั่งตรงข้ามกัน ยังมีพิพิธภัณฑ์ชาวนาลาดชะโดอีกอย่าง

ข้างในมีข้าวของเครื่องใช้ของชาวนาไทยในอดีต ที่เดี๋ยวนี้มีเครื่องจักรทันสมัยขึ้น ของเดิมแบบนี้ก็ค่อย ๆ สูญหายไป

อย่างเกวียนสำหรับเทียมวัวควาย ก็ถูกรถอีแต๋นเข้ามาแทนที่ ตอนนี้เลยต้องย้ายที่จอดมาอยู่ในพิพิธภัณฑ์แทนใต้ถุนเรือน

เท่าที่เดินยังไม่เห็นโปสการ์ดเก๋ ๆ แต่ตู้ไปรษณีย์สีสวย มาตั้งรอให้บริการพร้อมแล้ว

ระหว่างทางเดินมาพิพิธภัณฑ์ ก็มีสารพัดของกินขายกัน

ร้านนี้มีผัดหมี่ ที่บานไม้ฉากหลังสวยแปลกดี เพราะตีเป็นบานเกล็ด

ตรงนี้เป็นข้าวเหนียวปิ้ง ว่าแต่รถกอล์ฟข้างหลังนั่นของใครเนี่ย เท่เชียว ไม่นึกว่าจะมาเจอในตลาดโบราณ

รับต้มปลาตะเพียนไหม

ทางฝั่งด้านพิพิธภัณฑ์ยังมีทางเข้าตลาดอีกทางด้วย

พื้นเป็นทางลาดอีกเหมือนกัน เรียกว่าตลาดนี้ได้ใจวีลแชร์แน่ ๆ

มาจอดรถทางด้านนี้ แล้วก็เดินเข้าตลาดมาได้ ส่วนจะมาจอดตรงนี้ได้ยังไง เดี๋ยวจะเล่ากันไว้อีกทีตอนท้าย