| บ้านพิพิธภัณฑ์ |
|
บ้านพิพิธภัณฑ์ เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก็บสะสมข้าวของเครื่องใช้ในยุคสัก 40-50 ปีก่อนขึ้นไป เพราะงั้นหลายชิ้นก็เป็นของที่คุณได้มีโอกาสเห็น ได้มีโอกาสได้ใช้กันมาแล้ว รวมทั้งจำลองบรรยากาศร้านรวงสมัยเก่า ๆ ไว้ให้ชมกันอีกด้วย
เข้ามาก็ซื้อบัตรเข้าชมกันก่อน ผู้ใหญ่คนละ 30 บาท เด็กเล็กฟรี แต่ถ้าเด็กโตที่สูงเกิน 150 ซ.ม. ก็คิดแค่คนละ 10 บาท
ชั้นแรกจะจำลองเป็นร้านค้าในตลาด ส่วนร้านแรกนี่เป็นร้านให้เช่าหนังสือ
นิยายยุคคุณแม่ยังสาว มีเก็บไว้เต็มตู้
ร้านตรงกันข้ามเป็นร้านขายของเล่น
เป็นหวัดเจ็บคอ ขอแวะร้านขายยากันก่อน
สมัยก่อนจะซื้อลูกอมทีก็ไปล้วงกระป๋องกัน ซื้อกันทีละบาทสองบาท ไม่ได้ซื้อกันทีเป็บแพ็คเหมือนอย่างที่ขายกันในซุปเปอร์มาร์เก็ตเดี๋ยวนี้
แวะจิบยาขมสักหน่อย ก่อนออกจากร้าน
มาเข้าร้านทำผมกันต่อ
ใครสนใจอยากได้เก้าอี้อย่างนี้สักตัว ติดต่อไปได้ตามที่อยู่ด้านล่างนี้
ติดกันกับร้านทำผมเป็นร้านตัดเสื้อ เลยมีเตารีดโบราณยุคที่ยังต้องใช้ถ่านมาให้ชม ถ่านที่ว่าไม่ใช่ถ่านไฟฉาย แต่เป็นถ่านไฟแดง ๆ
เดินเมื่อยแล้ว มานั่งพักเหนื่อยกินกาแฟกันหน่อยไหม
เดี๋ยวรออาแปะชงเดี๋ยว
ถ้าขี้เกียจรอหรือจะรับเป็นน้ำอัดลม
"เสียงตามสาย" ความบันเทิงแบบบอกรับเป็นสมาชิกของคนรุ่นอากง อาม่า มีงิ้วให้ฟังกันสนุกสนานไปเลย พวกเคเบิ้ลทีวีนี่ต้องเรียกว่ามาเลียนแบบเอาทีหลัง กระซิบว่าเครื่องนี้ที่ "บ้านพิพิธภัณฑ์" ก็เปิดเป็นงิ้วให้ฟังด้วย ได้บรรยากาศมาก ๆ
ยังมีของให้ดูตามตู้กันอีกเยอะ แต่ตอนนี้ขอพาขึ้นชั้นบนต่อ
นี่สตูดิโอถ่ายรูปสมัยคุณปู่ยังหนุ่ม
กล้องที่ใช้ก็ต้องเป็นรุ่นนี้เลย ถ่ายทีคนถ่ายก็ต้องคลุมโปงอยู่หลังกล้อง
กล้องรุ่นเก๋า ไม่ง้อแบตเตอรี่เพราะใช้ระบบไขลาน เก๋เสียไม่มีล่ะ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วตอนที่ยังไม่มีเตาแก็สใช้ เราเคยใช้เตาถ่านกัน ส่วนใต้เตาจะเป็นที่เก็บถ่าน
รถซิ่งคันแรกของใครหลายคน
ขุมพลังของรถคันนี้ มาจากพลังขา (ล้วน ๆ)
เครื่องเล่นวีดีโอเทปยี่ห้อโซนี่ สมัยก่อนใครมีเครื่องนี้เรียกว่าเท่สุด ๆ ไปเลย
ยังมีให้ดูกันอีกเต็มตู้ ต้องค่อย ๆ มาละเลียดดู
ว่าแล้วก็พาขึ้นไปชมชั้นต่อไป ชั้นนี้จะเป็นย่านใจกลางเมือง มีตัวอำเภอ มีโรงเรียน อย่างอันนี้เป็นห้องทำงานท่านนายอำเภอ
บรรยากาศในห้องเรียน
ใครนึกบรรยากาศไม่ค่อยออก ไม้เรียวบนโต๊ะน่าจะพอช่วยได้
ภาษาไทยยุคจอมพล ป. พิบูลสงคราม "กระทรวงศึกษาธิการ" ก็เลยกลายเป็น "กะซวงสึกสาธิการ"
เห็นแล้วคุ้น ๆ บ้างไหม สมัยก่อนเคยใช้เรียนกันอยู่
แล้วก็เอาใบมีดแบบนี้เหลาดินสอ โดนบาดกันเสียก็หลายที
ร้านขายเครื่องดนตรี เจ้านี่เรียกว่า โมโลเดี้ยน
ยังมีของให้ชมกันอีกมากมาย
ก่อนจะกลับอย่าลืมอุดหนุนของเล่นของกินย้อนยุคอีกหลายอย่าง ที่มีวางขายให้ซื้อกลับไปเล่นได้อีกด้วย หรือใครจะช่วยสนับสนุนโต๊ะตู้ไปจนถึงเงินทุนก็ยิ่งดี เพราะพิพิธภัณฑ์แห่งนี้สร้างขึ้นมาตั้งแต่ที่ดิน ทุนทรัพย์ และของที่จัดแสดงก็ด้วยการบริจาค เจ้าหน้าที่ที่ดูแลก็เป็นอาสาสมัครที่มาช่วยกันแบบไม่มีค่าจ้าง
ข้อมูลบ้านพิพิธภัณฑ์ เวลาเปิด-ปิด ค่าบัตรเข้าชม การเดินทาง รถเมล์ เสร็จแล้วให้เดินข้ามสะพานลอยไปฝั่งตรงข้าม แล้วต่อรถมอเตอร์ไซค์ บอกว่าไปบ้านพิพิธภัณฑ์ ซอยคลองโพ 2 ระยะทางประมาณ 2 กม. ค่าโดยสาร 10 บาท สำหรับสาย 19 กับ 201 ซึ่งจะสุดสายที่ถนนพุทธมณฑลสาย 2 รถจะวิ่งข้ามไปทางฝั่งตรงข้ามอยู่แล้ว ให้ลงรถแล้วต่อมอเตอร์ไซค์ได้เลย รถยนต์ส่วนตัว ให้ใช้ ถนนบรมราชนนีขาออก พอถึงตรงที่ตัดกับถนนกาญจนาภิเษก (ถนนวงแหวน ที่แยกซ้ายไปบางแค แยกขวาไปบางบัวทอง) ให้ชิดซ้ายออกมาที่ถนนคู่ขนานตามป้าย "พุทธมณฑลสาย 2"
วิ่งมาอีกหน่อยเดียวจะเห็นป้ายชี้ให้เลี้ยวซ้ายไปพุทธมณฑลสาย 2 กับเห็นสะพานยกระดับขวางอยู่ข้างหน้า
แต่ยังไม่ต้องเลี้ยวซ้าย ให้วิ่งลอดใต้สะพานไปก่อน แล้วค่อยเลี้ยวซ้าย
ลอดใต้สะพานมา แล้วจะมีทางเลี้ยวซ้ายวนขึ้นสะพานไป
วิ่งลงจากสะพานแล้วก็ตรงมาเรื่อย พอเห็นป้ายทางลัดไป "ทวีวัฒนา" ก็เลี้ยวซ้ายตรงนี้
เลยไปอีกนิดเดียวก็จะเห็นป้ายบ้านพิพิธภัณฑ์อย่างนี้อยู่ปากซอยซ้ายมือก็เลี้ยวซ้ายเข้าไป
ข้อมูลเพิ่มเติม
ดูกันได้ที่เว็บไซค์ของ บ้านพิพิธภัณฑ์
ชอบบทความนี้ ชวนเพื่อนมาอ่านด้วย ผ่าน จำนวนผู้เข้าชม: 47862 Trackback(0)TrackBack URI for this entryความเห็น (51)เกาะติดความเคลื่อนไหวการแสดงความเห็นของหัวข้อนี้เปิด/ปิด ความเห็นของสมาชิก ...
อยากไปรื้อฟื้นอดีตเมื่อ 80 ปีก่อนจังเลย :roll :) :grin ;) 8) :p :eek :upset :zzz :sigh :? :cry :( :x
-----
อยากไปมากๆเลยชอบมากอุดหนุนหนังสือของคุณเอนกเรื่องเยือนย่านร้านตลาดดีมากๆค่ะและก็อยากรู้เว็บไซด์ของบ้านพิพิธภัณฑ์ :zzz
น่าจะมีเยอะ ๆ
พิพิทธภัณฑ์ลักษณะนี้ น่าจะมีหลาย ๆที่ รัฐเองควรให้การสนับสนุนในด้านต่าง ๆให้มากกว่านี้...
อย่าเอาแต่สร้างพิพิทธภัณฑ์ที่เป็นเรื่องไกลตัวจนเกินไป เกินที่คนทั่วไปจะสนใจ :)
...
อยากให้มีแบบนี้หลาย ๆ ที่ เพราะที่เดียวคงเก็บไม่หมดหรอก และอยากให้เยาวชนรุ่นหลังได้เห็นพัฒนาการของประเทศไทยด้วย จะได้ไม่หลงกับวัฒนธรรมตะวันตกมากจนเกินไปจนลืมความเป็นไทยของเรา
ไปมาหลายทีแล้วจ้า นุ๊กหนุก
ไปมาหลายทีแล้วล่ะ พอดีป้าเป็นเพื่อนกับเจ้าของ ก็เลยได้ลดไปอีก555+ แถมขนของเล่นในอดีตกาลกลับมาเพียบบบ++ (เค้าก้อถ่ายรูปกลับมาเหมือนกาน) แต่กล้องอยู่กับป้าอ่า
ชอบมากเยย ได้รำลึกอดีตอย่างแรงงงง..ฮิฮิ
ขอแนะนำให้ไปนะ เป็นสถานที่ที่นึงที่น่าประทับใจมากๆ จะจ้างไปเปนไกด์ก้อได้นะ อิอิล้อเล่นจ้า :grin
จะหาเวลาไปแน่ ๆ
ได้ยินมานานแล้วแต่ไม่มีโอกาสไปวันนี้ทีวีพาไปเห็นแล้วชอบมากเพราะเรารุ่น 2499 อันธพาลครองเมืองอยากไปดูสิ่งที่เติบโตมาพร้อมกับเรา
...
น่าไปเที่ยวจัง เห็นรายการไม่ธรรมดาพาไปดูน่าไปมากเลย สงสัยจะต้องเวลา หาโอกาสไปบ้างแล้วแหละ แล้วไปเที่ยวกันนะค่ะ
เจ๋ง
ชอบมากเจอกันแน่เร็วๆนี้
ถ้าเป็นไปได้ขยายอีกก็ดี เพราะเป็นอะไรที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง ชอบคลาสสิคมาก
ขอบคุณที่มีพิพิธภัณฑ์ให้พวกเรารุ่นหลังๆได้สัมผัส ขอบคุณ
...
น่าไปมากเลย ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะว่ามีแบบนี้ที่ใกล้ๆกรุงเทพฯด้วย เคยได้ยินและเคยไปแต่บ้านประทับใจ ที่จ.แพร่
gtyu
เคยไปแล้ว1ครั้งแต่อยากไปอีกหลายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆครั้ง :grin :grin :grin :) :) :) :p :p :p ;) ;) ;) :p :p :p :grin :grin :) :) :) ;) :grin :p
บ้านพิพิธภัณฑ์
น่าไปมากเลย ทำให้นึกถึงสมัยตอนเด็ก ๆ แลได้เห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อนจะได้เรียนรู้ประวิติศาสตรของคนไทยไปด้วย 8)
น่าไปดูจังเลย....บ้านพิพิธภัณฑ์..เนี้ย..
:) ถ้ามีเวลาผมต้องไปดูบ้านพิพิธภัณฑ์แน่นอน ม้นทำให้นึกถึงของเล่นสมัยเด็ก ๆ และได้เห็นของแปลก ๆ ใหม่ ๆ ที่ยังไม่เคยเห็นอีกมากมาก่อนแล้วก็จะได้เห็นบรรยากาศร้านค้าเก่า ๆ ที่ไม่เคยเห้นและได้เรียนรู้ประวัติความเป็นมาของอดีตและได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ของเล่นไทยไปด้วยอีกต่างหาก... ชอบมากเลย.. @โจหมิง เฮ้า :grin :grin :grin :p :p :p 8) 8) :) :)
...
[B]ไปมาแล้วเสียความรู้สึก[/B]
ผมได้พาครอบครัวไปตอนกลับซื้อของเรากลับมาด้วยมากพอควร พอดีในระหว่างลือกลูกผมได้เห็นของเล่นชิ้นหนึ่งถูกแกะออกจากซอง จึ่งได้บอกชายคนหนึ่งณุปร่างอ้วนฯมีอายูหน่วย(เจ้าหน้าที่) แทนที่จะกล่างชมเด็ก มันกลับพูดอย่างมีอารมณืว่า ""ใครที่รู้ตัวว่ามีเด็กมาดูแลหน่อยอย่าให้แกะของที่ยังไม่ได้ซื้อ ""ผมได้ยินแทบอยากจะเดินไปตบกระบาลไอ้อ้วนจริงฯ เสียความรู้สึกมากทูกสายตาจับจ้องมาที่ลูกผมเหมือนลูกผมทำ ดีที่ผมก็เห็นพร้อมกับลูกและของชิ้นนั้นราคา10บาทและเป็นของเล่นในแผงกระดาษที่มีขายทั่วไปในตลาด ผมจึ่งบอกกับป้าคนหนึ่งที่เขาเรียกอาจารย์ (เจ้าหน้าที่) ว่าลูกกับผมเห็นว่ามันแกะอยู่แล้ว จึ่งอยากเตือนว่าใครที่คึดจะพาเด็กไป อย่าพาไปดีกว่า ผมเข้าใจว่าการเทียวพิพิธภัณฑ์ต้องระวังเด็กฯ แต่การใช้คำพูดมันก็ต้องระวังโดยเฉพาะอายูอย่างไอ้อ้วนมันน่าจะใช้หัวคึดบ้าง
รักของเก่า-รักคนที่บ้าน
วันนี้ไปเจออ้วนคนนนี้มาพอดีได้อ่านแล้วนึกออกเลยว่าพี่ที่เขียนว่าเสียความรู้สึกหมายถึงใคร เพราะเราก้อรู้สึกกับอ้วนคนนี้แปลกๆอยู่เหมือนกัน
1. เราจะเข้าไปดูของในนั้นเป็นร้านเล็กๆ อ้วนกำลังเติมของไม่สนใจไม่หลบกันเล้ย เฮ้อ 2. เขาเอา เครื่องดื่มมาเสริฟถามว่าใครสั่ง ชา กะ กาแฟ เราก้องงๆ ไมรู้อ้าว ก้อเราสั่ง ชากะโกโก้นี่หว่าของเราปะ ก้ออ้วนนะพูดผิด เราก้อไม่รู้ว่าของเราดิ เราไม่โกรธอ้วนนะเราดูออกว่าเขาเป็นคนแบบนี้ เราเข้าใจ แต่คุณป้าน่ารักมากๆเลยนะ ถ้าทางบ้านรับเรื่องการบริการไปปรับปรุงก้อดีนะ เราว่าคนที่ไปดู ต้องไปด้วยความอยากความรักของเก่า ถ้าให้ความรู้สึกรักคนที่บ้านไปด้วยก้อจะเพิ่มเสน่ห์ให้ที่นี่ได้มากทีเดียว ไปกันนะ
วันนี้เราพาน้องโรสไปที่นี่มา
ไปตามทาง กับแผนที่ที่เรามี และที่น้องโรสจดมาจากเนต เราเริ่มจากกินก๋วยเตี๋ยว เพ้ง บางขุนนท์ ที่เราชอบวันนี้กินคนละสองตบท้ายด้วยหมูเต๊ะ อ้อ เราเก็บเต้าฮวยเข้าท้องไปก่อนกะเตี๋ยวจะมาสะอีก เราสนุกกับการหาทางมา ไม่ยากเลย ชอบเวลาที่เราจะตะโกน เย้ พร้อมกันลั่นรถ ว่าเจอแล้ว น้องโรสไม่ค่อยสบาย สังเกตุจากเวลาถ่ายรูป ไม่ค่อยยิ้ม ไม่ค่อยขี้เล่นเหมือนเคย อาจจะเพราะเพิ่งกินยามาหรืออาจเป็นเพราะใช้ มือถือถ่ายก้อได้เลยเก๊กไม่เต็มที่ แนะนำใครที่จะไป อย่าลืมเอากล้องไปด้วยละ จะทำให้สนุกมากขึ้น เหมือนเราได้กลับไปในช่วงเวลานั้นเลย แต่แอบมองโรส ดูโรสตื่นตากับสิ่งของที่บ้าน เดินดูอย่างละเอียดทุกๆห้อง เรามาหยุดที่หนังสือโป๊โบราณ เราคิดเหมือนกัน อยากเปิดดูข้างในจัง อิ อิ +ในห้องโรงหนัง นั่งดูก้อเพลินดีนะถ้าไม่รีบ โรสบอกว่า ถ้าเราดูหนังเก่า เราก้อจะเห็นอะไรเก่าๆในหนังไปด้วย จริงแฮะ พระเอกนางเอกยืนเกี่ยงงอนกันอยู่ข้างถนนเราเห็น รถเก่าๆวิ่งกันเต็มเลย 555 เราขำดังลั่น เห็นป้ายเซเว่นอัพเก่าจริงๆ นั่งไปซักพัก เป็นเรื่องราวบันทึกน้ำท่วมกรุงเทพ ใจเย็นๆลองนั่งฟังพี่เค้าบรรยายสิ เป็นมุขขำๆ แบบโบราณดูจริงใจฟังแล้วแปลกหูแต่ก้อ น่ารักไปอีกแบบ +นี่ๆเค้าเคยใช้อ้นนี้ด้วย นี่ๆเคยเห็น ที่บ้านใช้นะ บ้านเค้าก้อมี คงเป็นประโยคยอดฮิตของผู้เข้าชมหลายๆคน เรา2คนก้อเหมือนกัน นึกถึงตอนเราเด็กๆ เราจะมีร้าน ของเล่น ร้านขนมขประจำที่เวลา ได้เงินค่าขนมแล้วเรามักจะไปหมุนไข่ ขนมกะของเล่นก้อเป็นของคู่กัน เคยกลับไปดูร้านประจำรึเปล่ายังอยู่ไม๊ แต่เรากลับไปนะลองดูสิ ของเล่น ขนมบางอย่างก้อเหมือนเดิมแหละแต่ รู้สึกร้านจะแคบลงเนอะ555 +เออ แต่มีสิ่งที่เราจะเห็น ดูไปเพลินๆ เฮ้ย! นี่รัยเนี่ย เฮ้ย!นี่มันเก่าอะเนีย เฮ้ย! 555 เฮ้ย!มาอยู่นี่ได้ไงอะ เฮ้ย!เฮ้ย!เฮ้ย! เฮ้ยเรา เหมือนเล่นจับผิดโฆษณาเลยอะ ลองดูดิ มันต้องเจอกันบ้างละ... ก้อเก็บว้นนี้พรุ่งนี้เก่างะ นี่กะว่าจะพาแม่เรามาดูกัน สงสัยแม่คงอธิบายกันใหญ่ ต้องมาแต่เช้าละมั้ง ก่อนกลับเรานั่งกินน้ำถ้าได้กินกาแฟในเก้วตูดจีบด้วยก้อแจ๋วเลย ซื้อหนม แล้วก้อเขียนโปสการ์ดส่งให้โรสด้วย แต่ตู้ไปรษณีย์น่าจะเก่าด้วยเนอะ เราเรียนศิลปะเราเห็นว่าของเก่ามันดูสวยงาม น่าเก็บ น่าถ่ายทอด น่าสะสม ดีใจจังที่โรสไม่ได้เรียนศิลปะแต่โรสก้อเห็นความงามอย่างที่เราเห็น และชื่นชมอย่างที่เราเป็นได้ ถ้าพาใครไปก้อขอให้เป็นคนที่ชื่นชอบเหมือนกันนะที่เรียกว่าคนรู้ใจน่ะ เพราะถ้าไปกันหลายๆคนต่างใจก้อคงเซ็งแย่เลย ที่ต้องรีบๆดูรีบๆไป ขอบคุณ คุณเอนก ทีมงาน คนบริจาคใจดีที่สะสมแล้วไม่เก็บไว้ดูคนเดียว เราน่าจะไปบอกคนรวยที่ชอบซื้อของเก่ามาเก็บเก็บจริงๆไม่มีใครเห็น ให้มาดูบ้าง ทุกคนที่ร่วมกันสร้างบ้านนี้ ให้เราได้ย้อนเวลา ตั้งใจว่าจะไปอีก คราวนี้จะไปแต่เช้าเลย สิ่งดี..ดี..ที่ควรแบ่งปัน
เราเป็นคนหนึ่งที่ได้ไปเที่ยวที่นี่..เรามีความรู้สึกดีใจที่ยังมีคนเก็บของให้เราได้ดูและเมื่อสัมผัสทำให้เรารู้สึกว่าเราได้ย้อนยุคไปอยู่ในยุคนั้นอีกครั้ง
เราได้พาคนที่บ้านเราไปเที่ยวหลายรอบ ซึ่งก็ยังไม่เบื่อ!!! แถมยังได้บอกและแนะนำให้คนที่เรารู้จักไปเที่ยวอีกนะ ..แบ่งปันกัน นี่เราก็ว่าจะไปอีก..สักรอบ สัญญาว่าไปแน่ ๆ
ขอสัญญาว่าต้องไปสักวัน แต่ยังหาเวลาที่ว่างจากงานประจำลำบาก อยากพามารดาไปด้วย อายุ 82 แล้ว แต่ท่านเดินไม่ได้ ว่าจะพาไปดูแถว ๆ ชั้นล่าง ๆ ท่านคงชอบ เพราะของเก่าที่เห็น ต้องเป็นรุ่นท่านที่เคยมี
ไปเเล้ว
เหมาะสำหรับไปกะคนรู้ใจ มาก เดินไปย้อนนึกถึงตอนเด็ก ๆ คุยหัวเราะคิกคัก เหมาะเเก่การถ่ายรูปเปนอย่างยิ่ง เเล้วชั้นบนสุดที่เปนที่จดทะเบียน ก็อย่าพลาดเด็ดขาด
ชอบๆๆๆ
น่าอนุรักษ์ไว้เยอะๆแล้วก็หลายๆที่นะคะ
ค่อนข้างจะไกลบ้าน*-*
เราเคยซื้อพวกสมุด กับโปรดการ์ดที่งานหนังสือ 2-3 ปีก่อน แล้วติดใจค่ะ สวยดี
ว่าจาไปให้ได้ซักครั้งงงงงงง
พาเด็กๆๆนักเรียนไป ู
ส่วนตัวแก้วกับลูกๆๆไปดูกันมาแล้ว 2-3 ครั้ง คุณป้าคงจำได้
ไม่ทราบว่าทางบ้านพิพิภัณฑ์ จะสะดวกที่จะให้เด็กนักเรียนที่จัดเป็นหมู่คณะไปดูในวันธรรมดา จันทร์ - ศุกร์ และสามารถรองรับนักเรียนได้สักเท่าไรนะคะ อยากให้เด็กที่พ่อแม่ไม่มีเวลาพาไปได้เห็นบ้าง และค่าเข้าชมเป็นหมู่คณะคิดยังไงคะ เพราะเด็กนักเรียนเป็นเด็นชั้นประถม ขอบคุณคะ /แก้ว หนุกมากๆ
ไปมาเสาร์ที่15 ประทับใจมากค่ะ ของบางอย่างเกิดทัน ก็ทำให้คิดถึงตอนเป็นเด็ก คุณยายที่ขายของก็อัธยาศัยดีมากค่ะ
...
ร้านน่ารักจังนะคะ :) :grin ;) 8) :p :roll :eek :upset :zzz :sigh :? :cry :( :x :( :( :cry :? :? :roll :sigh :sigh :p :grin :cry :x
เขียนแสดงความเห็น |

ผลงานนี้ ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า 3.0 ประเทศไทย.