ตลาดน้ำบางน้อยจะเปิดกันเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์

เรียกว่าด้วยความแรงของตลาดน้ำอัมพวาช่วยปลุกให้ตลาดเก่าแก่ย่านนี้คึกคักกันขึ้น

ตรงปากทางเข้าจะมีมุมที่คุณป้า คุณยาย เอาของจากสวนมาขายกัน

เมียงมองกันไว้ก่อนว่ามีอะไรบ้าง ขากลับจะได้แวะมาหิ้วขึ้นรถกัน

ของที่เอามาวางขายกันตรงนี้ ก็ขนใส่เรือพายกันมาเองจากในสวนแถวนี้

นี่ไงมาอีกลำนึงแล้ว

บางคนก็มีของมาอย่างละนิดอย่างละน้อย คอยให้ไปอุดหนุนกัน

เลี้ยวเข้ามาย่านเรือนแถวไม้ ก็จะเจอ "พิพิธภัณฑ์ตั้งเซียมฮะ"

ข้างในจะจัดแสดงพวก หม้อ ไห ต่าง ๆ ที่งมขึ้นมาได้จากเรือสินค้าที่อับปางในแม่น้ำแม่กลองนี่เอง แต่ก่อนก็มีแต่คนต่างถิ่นที่มารับซื้อของพวกนี้ไป จนคนท้องที่อย่างคุณธวัชชัย เกิดสนใจแล้วก็เริ่มสะสมบ้างตั้งแต่ 20 กว่าปีที่แล้ว จนมาเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์นำของบางส่วนให้เรามาเที่ยวชมกัน

ตรงนี้เป็น หม้อทะนน สำหรับใช้หุงต้มอาหารมาตั้งแต่สมัยอยูธยา

ขวดหน้าตาคล้ายขวดน้ำอัดลมตรงนี้ เรียกว่า "ขวดน้ำมะเน็ด" เป็นขวดน้ำอัดลมที่ใช้กันมาสมัยเมื่อร้อยกว่าปีก่อน เรียกว่าเป็นต้นตระกูลของน้ำอัดลมที่เรากิน ๆ กันอยู่ทุกวันนี้ ที่ทำด้วยพลาสติกแบบ PET ไปเสียหมด

แต่ขวดโบราณแบบนี้มีที่แปลกคือ ตอนจะกินต้องเอาไม้กระทุ้งลูกแก้วที่ปิดปากขวดไว้ให้ตกลงไป คงเป็นเทคนิคที่ช่วยให้ขวดคงความซ่าของโซดาเอาไว้ ก่อนที่จะมีฝาจีบ หรือ ฝาเกลียวอย่างทุกวันนี้

ส่วนที่เรียกว่า น้ำมะเน็ด เนี่ย ว่ากันว่าเป็นชื่อที่คนไทยเรียกเพี้ยนมาจาก Lemonade อย่างที่สมัยก่อนเรียก ๆ ว่า ตะแล็บแก๊บ คนไทยก็เรียกเพี้ยนมาจาก Telegraph หรือโทรเลขนี่ล่ะ

ส่วนรสชาติเขาไม่มีให้ชิม แต่ก็พอเดา ๆ ว่าน่าจะคล้ายกับ สไปร์ท เดี๋ยวนี้

สมัยก่อนไม่มีเตาอั้งโล่ จะก่อฟืนหุงข้าวบนเรือนไม้ก็ใช้ เตาเชิงกราน แบบนี้ที่มีใช้มาตั้งแต่สมัยอยุธยานู้น

โอ๊ะ โอ เดี๋ยวนี้โอ่งมังกรก็ย้ายมาอยู่ในพิพิธภัณฑ์เสียแล้วหรือนี่

ที่พิพิธภัณฑ์เปิดให้ชมกันได้ฟรี แต่ถ้าใครมีใจจะช่วยสนับสนุนการเก็บรักษาของเก่าแก่เอาไว้ ก็มีกล่องให้หยอดเงินบำรุงสถานที่กัน

ไปเดินเที่ยวตลาดต่อ

ร้านนี้มีน้ำมันมะพร้าวสกัดเย็น หลายคนใช้แล้วบอกว่าดี จะใช้ทาบำรุงผิวพรรณ รักษาสิวก็ได้ หมักผมก็ดี พี่คนขายบอกว่ากินได้ด้วยนะนั่น

สกัดเย็นเนี่ยเป็นการได้น้ำมันมะพร้าวโดยที่ไม่ต้องใช้ความร้อน ก็เลยทำให้ยังรักษาคุณค่าของน้ำมันเอาไว้ได้ ที่สำคัญยังเป็นวิธีการเพิ่มมูลค่าเพิ่มที่ดีให้กับมะพร้าวมากมายตามสวนของชาวบ้าน

หมวกสวยหลากสีหลายแบบกับแม่ค้าหน้าหวาน

ใครชอบบรรยากาศร้านเก๋ ๆ ที่อัมพวา ขอบอกว่าที่บางน้อยก็มีเหมือนกัน อย่างที่ "ร้านสายน้ำฤาจะกั้น"

อาจมาแวะนั่งพักขาจิบเครื่องดื่มเย็น ๆ แล้วถ้าถูกใจ ที่นี่มีห้องพักไว้ให้มานอนเล่นเย็นใจช่วงสุดสัปดาห์ด้วย

ค่าที่พักคืนละ 750 บาท มีอาหารเช้าให้ ส่วนมื้อกลางวันถึงจะจัดให้ก็คงไม่มีใครสน สู้เดินเล่นหาของน่ากินในตลาดดีกว่า สนใจก็โทร.ไปได้ที่ 083-604-2404 หรือ 081-776-7489

เดินมาเรื่อยเราก็จะมาเจอปากคลองบางน้อยที่มาเชื่อมกับแม่น้ำแม่กลอง

เลี้ยวเข้าไปด้านริมคลอง ยังมีร้านมีของให้เดินชมกันอีก เดินไปได้จนถึงสะพานสำหรับรถวิ่งข้ามคลองเลย

เลยมานิดจะเจอ "บางน้อยคอยรัก" อีกร้านอาร์ต ๆ ของบางน้อย ที่นอกจากจะขายเครื่องดื่ม เสื้อผ้า และของกระจุกกระจิกน่ารักแล้ว ยังเป็นอีกแห่งที่เปิดให้พักได้ในช่วงวันหยุด เพียงแต่มีแค่ 2 ห้องเท่านั้น สนใจก็ต้องรีบจับจองกันหน่อย ราคาคืนละ 800/1,000 ต่อคืน ราคานี้รวมอาหารเช้าให้แล้ว

โทรสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมกันได้ที่ 086-733-0614

แล้วก็มีที่นั่งริมน้ำอย่างนี้ด้วย

เหมาะจะมานั่งพักจิบเครื่องดื่มเย็น ๆ ทอดอารมณ์ชมวิว

ที่นี่ยังมีมุมเสื้อผ้าสวยเก๋ที่เจ้าของออกแบบเอง สาว ๆ คงไม่พลาดแวะ

เสื้อยืดธรรมดา ๆ ก็ยังดูดี

แน่นอนว่าจะไม่มีโปสการ์ดสวยเก๋วางขายไว้ด้วยไปได้อย่างไร

แต่ก็อย่าลืมแวะอุดหนุนร้านค้าชาวบ้าน ๆ กันด้วย

สองข้างทางเดิมมีแผงขายของเรียงราย

ของเด่นของย่านนี้คือ กะปิคลองโคน

นอกจากตรงทางเข้าตลาดที่มีแม่ค้าพายเรือเอาของจากในสวนมาขายแล้ว ด้านในคลองบางน้อยตรงนี้ ยังมีผู้เฒ่าผู้แก่พายเรือมาขายของเหมือนกัน

มาเที่ยวตลาดเก่าแก่ืแทนที่จะไปนั่งจิบกาแฟชิว ๆ ริมคลองอย่างเดียว อย่าพลาดเสน่ห์สำคัญของที่นี่ ด้วยการไต่บันไดลงมาซื้อของจากในเรือกันด้วยเน้อ

เพราะแค่ขายกล้วยสักหวีได้ ยายก็คงดีใจแล้วล่ะ

อย่างกล้วยหักมุกเนี่ย เลือกที่สุกงอม ๆ หน่อย เอามีดกรีดตามยาว แล้วจับใส่ในไมโครเวฟสัก 6 นาที ก็จะได้กล้อยหักมุกปิ้งอร่อยน่ากินสุด ๆ แล้วล่ะ

ชอบใจร้านนี้ ที่เข้าใจเอาเปลือกส้มโอมาใช้แทนถาดโฟมอย่างที่อื่น

ร้านโชวห่วยแบบนี้ยังมีลมหายใจอยู่ที่นี่

ร้านขายยาเก่าแก่ ที่คนมาเที่ยวอย่างเราแวะซื้อยาหอม ยาลม กันคนละนิด ร้านคงเปิดไปได้เรื่อย ๆ ไม่ต้องขายให้คนต่างถิ่นมาเปิดร้านทันสมัย

ใครที่รู้สึกว่า ไม่อยากให้ตลาดเก่าแก่เปลี่ยนแปลงไปมากนัก อย่าลืมช่วยแวะอุดหนุนร้านแบบนี้กันบ้างเน้อ

ชักเมื่อย มีม้านั่งข้างทางให้นั่งพัก

หรือจะแวะนวดเสียเลย

แวะมาชิมก๋วยเตี๋ยวกันต่อ

ก๋วยเตี๋ยวสูตรโบราณ จะมีกุ้งแห้งโรยหน้ามาด้วยเพื่อช่วยชูรสชาติ

ชามนี้อร่อยใช้ได้เลย ในราคา 15 บาท

เดินมาจนสุดทาง มีร้านกาแฟโบราณให้แวะนั่ง

มะมานั่งพักกันก่อน

ร้านนี้เป็นกึ่งอาร์ตแกลเลอรี่ไปด้วยในตัว ส่วนใหญ่ก็จะเป็นภาพที่สะท้อนวิถีและบ้านเรือนของชาวบางน้อย

ใครชอบบรรยากาศบ้านเรือนริมน้ำแต่ยังไม่มีโอกาสย้ายตัวเองมาอยู่ จะซื้อหาภาพแบบนี้ไปติดฝาบ้านไว้ก่อนก็ไม่เลว แล้วถ้าอยากสนุกจะให้เขาวาดภาพเหมือนให้ ที่นี่ก็มีให้บริการอยู่ด้วย

เดินเที่ยวตลาดเรื่อยมาจนสุดทาง จะมีท่าเรืออยู่

มีเรือฟรีรอให้บริการพาชมสองฝั่งคลอง เรือจะพาไปไหว้พระที่วัดไทรที่อยู่เลยลึกเข้าไปในคลอง

นั่งไปก็ลองนึกถึงบรรยากาศคึกคักของตลาดที่นี่ ที่เคยเป็นนัดน้ำตาลมะพร้าวที่ใหญ่มากแห่งหนึ่ง มีเรือมาจอดค้าขายกันแน่นยาวตั้งแต่ปากคลองไปจนถึงวัดไทร

ชอบมากที่เขาใช้เรือพาย ไม่มีเครื่องยนต์แผดเสียงดังให้เสียบรรยากาศ