ตกบ่ายคงชักร้อนแดด หลบเข้าไปเที่ยว "มิวเซียมสยาม" กันต่อดีกว่า

(ถ้าแวะหม่ำกันตามที่แนะนำไว้ แต่ละร้านก็อยู่หลังมิวเซียมสยามนี่ล่ะ)

ที่นี่เปิดทุกวัน เว้นวันจันทร์ ตั้งแต่ 10 โมงเช้า ถึง 6 โมงเย็น ค่าเข้าชมคนละ 100 บาท

แต่ก็มีบางวันเปิดให้เข้าชมได้ฟรี ใครชอบของฟรีต้องเล็งวันหยุดนักขัตฤกษ์ ที่ไม่ตรงกับวันจันทร์ หรืออีกทีคือหลัง 4 โมงเย็นไปแล้ว

แต่จะว่าไป พิพิธภัณฑ์ดี ๆ อย่างนี้ ถึงต้องเสียเงินเข้าไปดูก็ต้องบอกว่าคุ้มค่ามาก หรือถ้าอยากประหยัดก็แค่ชวนเพื่อนฝูงมาให้ถึง 5 คน เขาลดค่าชมให้ครึ่งราคาซะด้วย

ตัวอาคารของมิวเซียมสยาม ที่เห็นสวย ๆ อย่างนี้ สร้างมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 6 ด้วยฝีมือสถาปนิกชาวอิตาเลี่ยน สำหรับจะใช้เป็นที่ทำการกระทรวงพาณิชย์ (มองขึ้นไปข้างบนจะยังเห็นป้ายชื่อกระทรวงติดอยู่)

ส่วนที่ดินตรงนี้มีเกร็ดว่า เคยใช้เป็นที่ตั้งของวังในสมัยรัชกาลที่ 5 ถึงสามวังด้วยกัน

ธีมเรื่องราวที่นำเสนออยู่ที่นี่ เหมาะกับเราที่เพิ่งข้ามไปดูชุมชนต่างภาษาต่างศาสนาที่อยู่ร่วมกันมายาวนานอย่างยิ่ง

เพราะนิทรรศการเขาจะชวนให้เราตั้งคำถามกับตัวเองว่า "เราคือใคร" และที่เด็ดกว่านั้นคือ "ความเป็นไทยหมายถึงอะไร"

ห้องแรกที่ทุกคนที่เข้ามาต้องมานั่งชมกันก่อนเลย ก็จะเป็นการฉายหนังสั้น ๆ ให้เราได้ฉุกคิดกันว่า แท้จริงแล้ว "ความเป็นไทย" คืออะไรกันแน่

ก่อนที่นิทรรศการถัด ๆ ไปจะค่อย ๆ คลี่คลายให้เราเห็นว่า แท้จริงแล้วบ้านเราก็คือเกาเหลารวมมิตรชามใหญ่ ที่ผสมปนเปกันไปหมด ทั้งภาษา ศาสนา วัฒนธรรม ความเชื่อ ฯลฯ ไม่เพียงแค่ช่วงกรุงรัตนโกสินทร์หรืออยุธยา แต่ย้อนหลังกลับไปถึงกว่า 2,000 ปีก่อน

ส่วนคำว่า "ประเทศไทย" เพิ่งจะเริ่มใช้เมื่อปี พ.ศ.2482 สมัยจอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายก หรือเพียงราว 70 กว่าปีมานี่เอง

สมัยก่อนโน้น แผ่นดินในแถบนี้ถูกเรียกขานว่า "สุวรรณภูมิ"

ที่สำคัญเมื่อพันกว่าปีก่อนหน้านี้ กรุงเทพยังเป็นทะเล และ ทะเลโคลนอยู่เลย ก่อนที่ตะกอนที่ถูกแม่น้ำพัดพามาจะค่อย ๆ ทับถมเกิดเป็นแผ่นดินขึ้นมา

แล้วใครกันที่สร้างกรุงเทพฯ

ก็คือคนจากกรุงเก่า บวกด้วยคนท้องถิ่นเดิม ที่มีทั้ง ลาว ญวน จีน แขก ฝรั่ง มอญ นี่เอง

แล้วคนจากกรุงเก่าที่ว่า เป็นคนอะไรกันบ้าง

คนกรุงเก่าเองก็ประกอบด้วยคนหลากหลายทางเชื้อชาติอีกอยู่ดีนั่นล่ะ

นอกจากจะได้ซึ้งใจกับความหลากหลายของผู้คนในบ้านเราแล้ว

เรายังจะได้มาเรียนรู้วิวัฒนาการของการก่อร่างสร้างเมือง

ผ่านความรุ่งเรืองและล่มสลายของบ้านเมืองในยุคสมัยต่าง ๆ ที่ผ่านมา

เพื่อจะได้ย้อนมาตั้งคำถามกับตัวเองว่า

แท้จริงแล้วเราเป็นใคร และ จากโทรศัพท์แบบหมุนจนมาถึงยุค 3G เราจะตะบึงไปทางไหนกันต่อ

หรือแม้แต่ได้เรียนรู้ถึงที่มาที่ไปของความเป็นรัฐชาติสมัยใหม่

เพื่อที่จะได้มีท่าทีที่เหมาะสมและรู้เท่าทันกับความเป็นไปของบ้านเมืองและโลกที่เรากำลังเผชิญหน้าอยู่

ได้ความรู้เต็มสมองแล้ว จะหาอาหารเติมให้เต็มท้องบ้าง เยื้อง ๆ ไปด้านหลังของตัวอาคารหลัก จะมีร้านอาหาร Muse Kitchen by Black Canyon เปิดรอให้บริการอยู่

เที่ยวถึงตอนนี้คงตกบ่ายแก่ ๆ ได้เวลาแดดร่มลมตก จะชวนไปหาที่นั่งเล่นรับลมริมแม่น้ำเย็นสบายกันที่สวนสันติชัยปราการกันต่อ

เดินออกมาด้านหลังมิวเซียมสยาม ตรงแถว ๆ หน้าร้าน Coconut Palm ที่แนะนำไว้ก่อนหน้า ตรงนั้นจะมีป้ายรถเมล์อยู่

ใช้สาย 53 มาได้เลย ตอนลงสังเกตว่าพอรถวิ่งลอดใต้สะพานพระปิ่นเกล้า เลยไปสักหน่อยก็ถึงแล้ว

หรือจะเดินกลับไปลงเรือด่วนที่ท่าเตียนก็ได้ ลงเรือที่แล่นไปทางขวามือ แล้วมาขึ้นที่ท่าพระอาทิตย์

สังเกตว่าพอเรือออกจากท่าใต้สะพานปิ่นเกล้าทางฝั่นธนแล้ว ก็จะแล่นตัดข้ามฟากมาที่ท่าพระอาทิตย์เป็นท่าต่อไป

ขึ้นจากท่าแล้วก็ใช้ทางเดินเลียบแม่น้ำมาทางซ้าย

วิวสะพานพระรามแปด

ที่นี่มีลานหญ้ากว้างให้พักผ่อน ในบรรยากาศสหประชาชาติอีกเหมือนกัน เพราะจะมีฝรั่งจากย่านข้าวสารมาใช้บริการกันอยู่ด้วย

แล้วก็มีต้นลำพูที่เหลืออยู่ต้นสุดท้ายในย่านบางลำพู ที่ครั้งหนึ่งคงเต็มไปด้วยต้นลำพูและหิ่งห้อยวิววับ

ส่วนปากคลองที่อยู่ข้างกับตัวสวน ก็คือคลองถูกขุดขึ้นเมื่อแรกสร้างกรุง สำหรับจะใช้เป็นคูเมืองป้องกันพระนคร

ถ้าจะหาเครื่องดื่มเย็น ๆ จากร้านเซเว่น ต้องบอกว่าเสียใจด้วย

ใกล้ ๆ กับสวนสันติชัยปราการ มีแต่ร้านโชวห่วยแบบนี้

ไหน ๆ แล้วก็ถือโอกาสย้อนรำลึกความหลังกันไปเลย

มาถึงที่นี่แล้ว ที่ไม่ควรพลาดก็คือ ร้านโรตีมะตะบะ ยอดฮิตเจ้านี้

ขายดีแบบว่าทอดโรตีกันทั้งวันไม่ต้องหยุด

ตัวร้านจะค่อนข้างเล็กแล้วก็แคบ ชั้นบนจะเป็นห้องแอร์มีโต๊ะอีกสัก 7-8 โต๊ะ เด็กในร้านจะมีจอวงจรปิดดูได้ว่าโต๊ะว่างไหม ถ้าเขาบอกว่าว่างก็ขึ้นไปได้เลย

หรือจะสั่งใส่กล่องไปนั่งกินสบาย ๆ ที่สวนสันติชัยปราการก็เข้าท่า

จะหาร้านชิลล์ ๆ นั่ง ย่านนี้ก็มีกันหลายร้าน

ได้เวลาพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าแล้ว ต้องไปที่วัดโพธิ์กันต่อ

ช่วงนี้ไปจนถึงสิ้นปี 52 ที่วัดโพธิ์เขามีกิจกรรมที่เรียกว่า 9 สิ่งมหัศจรรย์วัดโพธิ์ ในช่วงหัวค่ำ

เรื่องของเรื่องคือ ที่วัดโพธิ์มีของดีน่ามาดูน่ามาชมเยอะไปหมด แล้วก็จะยิ่งสนุกมากขึ้นถ้ามีไกค์พาเดินไปให้คำอธิบายไป ก็เลยอยากชวนให้มาชมกันช่วงค่ำอย่างนี้ ทริปนี้ก็เลยอาจจะต้องย้อนไปย้อนมากันสักหน่อย

ตกค่ำตามโบราณสถานริมแม่น้ำจะเริ่มเปิดไฟ เพราะงั้นจากที่สวนสันติชัยปราการ แนะนำให้นั่งเรือชมอาคารสองฝั่งน้ำยามค่ำที่เปิดไฟประดับให้ได้ชมกันสวย ๆ แถมราคายังประหยัดกว่าเรือดินเนอร์ไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า

ขึ้นที่ท่าเตียนแล้ว เดินตรงอย่างเดียวมาเลย

ประตูทางเข้าวัดจะเปิดรออยู่ด้านถนนท้ายวัง (ถนนที่คั่นพระบรมมหาราชวังกับวัดโพธิ์)

เข้ามาแล้วก็ซื้อบัตรเข้าชมกันก่อน คนไทย 50 บาท ชาวต่างชาติ 200 บาท

รอบบรรยายไทยจะมีตอน 18.30 19.30 20.30 ส่วนรอบบรรยายเป็นภาษาอังกฤษจะมีตอน 19.00 กับ 20.00 น.

ใช้เวลานำชมกันในราวชั่วโมงครึ่ง ถ้าชมแค่ผ่าน ๆ อาจจะเร็วกว่านี้ แต่ถ้าอยากได้รายละเอียดเจาะลึกไกค์แสนดีของที่นี่ก็พร้อมจะจัดให้แบบไม่กลัวดึก

ฝรั่งมาวัดโพธิ์ก็จะถามหาพระนอน ที่งามนักงามหนาของพระนอนที่วัดโพธิ์ก็คื อลวดลายของมงคล 108 ประการที่ทำเป็นลวดลายประดับมุกที่บาทพระนี่เอง

มงคลทั้ง 108 ที่ว่าจะมีอะไรกันบ้าง ต้องมาฟังไกค์เล่าไปชี้ไปกันเอาเอง

แล้วจะได้รู้ด้วยภาพจิตรกรรมที่ปกติมักจะเขียนเล่าเรื่องพุทธประวัติ แต่ของที่นี่ไม่เหมือนใครแต่จะเป็นเรื่องอะไร ต้องมาฟังกันเองอีกเหมือนกัน

ยักษ์วัดโพธิ์ ตัวแค่เนี้ยะเองเหรอ??

ซุ้มประตูที่ประดับด้วยหม้อน้ำมนต์ เป็นความเชื่อว่าลอดแล้วจะเกิดความเป็นสิริมงคล

พระประธานในพระอุโบสถที่นี่ งดงามราวกับเทวดาเป็นผู้สร้างเลยได้ชื่อว่า "พระพุทธเทวปฏิมากร"

เพิ่งรู้ด้วยว่าปลิงดูดเลือดรักษาโรคที่เพิ่งมาฮิตกันเหรอ ที่วัดโพธิ์เขามีจารึกสอนวิธีรักษาแบบนี้กันไว้นานแล้ว

และจารึกที่วัดโพธิ์นี่ล่ะ ได้รับยกย่องจากยูเนสโกว่าเป็น เอกสารมรดกความทรงจำของโลก

หุ่นฤาษีดัดตน

ที่พิเศษอีกอย่างของคนมาชม 9 สิ่งมหัศจรรย์วัดโพธิ์ ก็คือวัดจะเปิดอุโบสถหลังเก่าให้เข้าไปชมกันด้วย

ข้างในจะมีธรรมาสน์โบราณที่สวยงาม กับ พระพุทธศรีศาสดา

เอาบรรยากาศมาโชว์เป็นออเดิฟไว้ยั่วให้มาเดินเที่ยวกันเองเท่านี้ก่อน

ส่วนขากลับถ้าไม่เกิน 3 ทุ่ม ตรงประตูวัดจะมีท่ารถเมล์สาย 44 ที่อาศัยมาลงแถว ๆ สนามหลวงหารถต่อกลับบ้านกันได้ไม่ยาก

เที่ยวครบจบวันแล้วแต่คงได้แค่เสี้ยวของที่เที่ยวในย่านเกาะรัตนโกสินทร์ ไว้จะค่อยหาที่เที่ยวแห่งอื่นมาฝากกันต่อไป

ยังไงก็อย่าลืมหาโอกาสทิ้งรถไว้บ้าน แล้วออกมาตะลอนเที่ยวกัน ตามแนว Car Free Sunday แบบนี้บ้าง คุณอาจได้พบว่า "บางกอก" ยังมีเสน่ห์ที่คุณยังไม่เคยได้สัมผัสและดื่มด่ำอยู่อีกมาก

ลิงก์ที่น่าสนใจ